1. [DRAM 2021] mânănțălí, mânănțălesc, (mănănțăli, mânănțăla), v.t. A tăia mărunt, a rupe în bucăți; a demnica: „Cu unu-a dat, / Cu unu-a mânănțălat” (Bilțiu, 1996: 381). – Var. a lui mănunțăli.
2. [DRAM 2015] mânănțăli, mânănțălesc, (mănănțăli, mânănțăla), vb. tranz. – A tăia mărunt, a rupe în bucăți; a demnica: „Cu unu-a dat, / Cu unu-a mânănțălat” (Bilțiu, 1996: 381). – Din mănunțăli, din mănunt (< lat. minutus).
3. [DRAM] mânănțăli, (mănănțăli, mânănțăla), vb. tranz. – A tăia mărunt, a rupe în bucăți; a demnica: „Cu unu-a dat, / Cu unu-a mânănțălat” (Bilțiu 1996: 381). – Din mărunțăli, din mărunt (< lat. minutus).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL