1. [MDA2] munific, ~ă a [At: DN3 / Pl: ~ici, ~ice / E: lat munificus] (Rar) Munificent.
2. [DN] MUNIFIC, -Ă adj. (Rar) Munificent. [< lat. munificus].
3. [Scriban] *munífic, -ă adj. (lat. muníficus, d. munus, dar, și fácere, a face. V. magnific). Darnic, generos. Adv. Cu munificență.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL