1. [DEX '09] DISPROSIU s. n. Element chimic din grupul lantanidelor care se găsește în compoziția unor aliaje magnetice speciale. – Din fr. dysprosium.
2. [MDA2] disprosiu sns [At: ENC. TEHN. I, 78 / P: ~si-u / E: fr dysprosium] (Chm) Element chimic trivalent din familia lantanidelor.
3. [DEX '98] DISPROSIU s. n. Element chimic din grupul lantanidelor. – Din fr. dysprosium.
4. [DN] DISPROSIU s.n. Element trivalent din familia pămînturilor rare. [Pron. -siu. / < fr. dysprosium].
5. [MDN '00] DISPROSIU s. n. element chimic din grupa lantanidelor. (< fr. dysprosium)
6. [DOOM 3] disprosiu [siu pron. sĭu] s. n., art. disprosiul; simb. Dy
7. [DOOM 2] disprosiu [siu pron. sĭu] s. n., art. disprosiul; simb. Dy
8. [DE] DISPRÓSIU (< fr. {i}; {s} gr. dysprositos „inaccesibil”) s. n. Element chimic (Dy; nr. at. 66, m. at. 162,50, p. t. 1.475°C, p. f. 2.600°C) din familia lantanoidelor. În combinații funcționează trivalent. Intră în compoziția unor aliaje magnetice speciale. A fost descoperit de Lecoq de Boisbaudran, în 1886.
9. [DE] Dy, simbol chimic pentru disprosiu.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL