1. [DEX '09] CORIJENȚĂ, corijențe, s. f. Situația unui corijent; examen dat de un corijent. [Var.: corigență s. f.] – Din corijent (după absent-absență).
2. [MDA2] corijență sf vz corigență
3. [DEX '98] CORIJENȚĂ s. f. v. corigență.
4. [DN] CORIJENȚĂ s.f. v. corigență.
5. [DEX '09] CORIGENȚĂ s. f. v. corijență.
6. [MDA2] corigență sf [At: MACEDONSKI, O. III, 90 / V: ~ije~ / Pl: ~țe / E: corigent] 1 Situația unui corigent. 2 Examen dat de un corigent.
7. [CADE] * CORIGENȚĂ (pl. -țe) sf. 🖋 Starea elevului corigent: examen de ~.
8. [DEX '98] CORIGENȚĂ, corigențe, s. f. Situația unui corigent; examen dat de un corigent. [Var.: corijență s. f.] – Din corigent (după absent-absență).
9. [DLRLC] CORIGENȚĂ, corigențe, s. f. Situația unui corigent; examen dat de un corigent. Niciodată n-am rîs de tine. Tu nu vezi cîte lucruri ne leagă? Corina, trigonometria... corigența. SEBASTIAN, T. 174. Totul reintră în liniște. Trecuseră două săptămîni... Odorescu scăpase cu succes de corigență. MACEDONSKI, O. III 90.
10. [DLRM] CORIGENȚĂ, corigențe, s. f. Situația unui corigent; examen dat de un corigent. – V. corigent.
11. [DN] CORIGENȚĂ s.f. Situația în care se găsește un elev corigent; examen dat de un corigent pentru a putea promova. [Var. corijență s.f. / < corigent].
12. [MDN '00] CORIGENȚĂ s. f. situație în care se găsește un elev corigent. ◊ examen dat de un corigent pentru a putea promova. (< corigent)
13. [Șăineanu, ed. VI] corigentă f. starea elevului corigent.
14. [Scriban] *corigénță f., pl. e (d. corrigent). Starea celuĭ corigent.
15. [DOOM 3] corijență/corigență s. f., g.-d. art. corijenței/corigenței; pl. corijențe/corigențe
16. [DOOM 2] !corijență/corigență s. f., g.-d. art. corijenței/corigenței; pl. corijențe/corigențe
17. [DOOM 3] corigență v. corijență
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL