1. [MDA2] beregătuire sf [At: V. ROM. mart.-apr. 1935, 57 / Pl: ~ri / E: beregătui] Sugrumare.
2. [MDA2] beregătui vt [At: CIAUȘANU, V. / Pzi: ~esc / E: beregată + -ui] A sugruma Si: a beregăți.
3. [CADE] ❍BEREGĂTUI (-uesc) vb. tr. Olten. (CIAUȘ.) A sugruma, a gîtui [beregată].
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL