1. [MDA2] autosugestionare sf [At: CONTEMP., Seria II, 1948, nr. 112, 12/4 / P: a-u-to-su-ges-ti-o~ / Pl: ~nări / E: autosugestiona] Sugestionare de către sine însuși Si: (rar) autosugestionat1.
2. [DEX '09] AUTOSUGESTIONA, autosugestionez, vb. I. Refl. A se sugestiona. [Pr.: a-u-to-su-ges-ti-o-] – Auto1- + sugestiona.
3. [MDA2] autosugestiona vr [At: DA / P: a-u-to-su-ges-ti-o~ / Pzi: ~nez / E: fr autosuggestionner] A se sugestiona pe sine însuși.
4. [DLRLC] AUTOSUGESTIONA, autosugestionez, vb. I. Refl. A-și sugera singur o idee, o emoție; a se sugestiona. – Pronunțat: -ti-o-.
5. [DLRM] AUTOSUGESTIONA, autosugestionez, vb. I. Refl. A se sugestiona. [Pr.: -ti-o-] – Din auto1- + sugestiona.
6. [DN] AUTOSUGESTIONA vb. I. refl. A-și produce o autosugestie, a se sugestiona. [P.i. -nez. / cf. fr. s’autosuggestionner].
7. [MDN '00] AUTOSUGESTIONA vb. refl. a-și produce o autosugestie. (< it. autosuggestionare)
8. [DOOM 3] autosugestiona (a se ~) (desp. a-u-, -ti-o-) vb. refl., ind. prez. 1 sg. mă autosugestionez, 3 se autosugestionează; conj. prez. 1 sg. să mă autosugestionez, 3 să se autosugestioneze; imper. 2 sg. afirm. autosugestionează-te; ger. autosugestionându-mă
9. [DOOM 2] !autosugestiona (a se ~) (a-u-, -ti-o-) vb. refl., ind. prez. 3 se autosugestionează
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL