1. [MDA2] căimăcămi vta [At: N. COSTIN, ap. LET. II, 127/1 / Pzi: ~mesc / E: caimacam] A conduce țara în calitate de caimacam.
2. [Scriban] 2) căĭmăcămésc v. intr. Funcționar ca caimacam. – Și -nesc.
3. [DLRLV] CĂIMĂCĂMI vb. (Mold.) A exercita funcția de caimacam. Au căimăcămit Lupul vornicul. N. COSTIN. Etimologie: caimacam + suf. -i. Vezi și caimacam, căimăcămie.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL