1. [DEX '09] BĂUBIL, -Ă, băubili, -e, adj. Care poate fi băut; buvabil. – Bea + suf. -bil.
2. [MDA2] băubil, ~ă a [At: DEX2 / Pl: ~i, ~e / E: bea + -bil] după fr buvable] Care poate fi băut Si: (frm) buvabil.
3. [DEX '98] BĂUBIL, -Ă, băubili, -e, adj. Care poate fi băut; (franțuzism) buvabil. – Bea + suf. -bil.
4. [Scriban] *băúbil, -ă adj. (d. băut, după fr. buvable). Fam. De un gust tolerabil, care se poate bea: vin băubil. V. potabil.
5. [DOOM 3] băubil adj. m., pl. băubili; f. băubilă, pl. băubile
6. [DOOM 2] băubil adj. m., pl. băubili; f. băubilă, pl. băubile
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL