1. [DEX '09] ORNANT, -Ă, ornanți, -te, adj. (Livr.) Care servește drept podoabă, care împodobește. – Orna + suf. -ant.
2. [MDA2] ornant, ~ă a [At: MAIORESCU, CR. I, 19 / Pl: ~nți, ~e / E: fr ornant] Decorativ.
3. [DEX '98] ORNANT, -Ă, ornanți, -te, adj. Care servește drept podoabă, care împodobește. – Orna + suf. -ant.
4. [DLRLC] ORNANT, -Ă, ornanți, -te, adj. Care împodobește ceva. În elegia filozofică «Cu mine zilele-ți adaogi», puținele epitete au toate un caracter ornant. VIANU, S. 32.
5. [DN] ORNANT, -Ă adj. Care împodobește. [Cf. fr. ornant].
6. [MDN '00] ORNANT, -Ă adj. care împodobește. (< fr. ornant)
7. [DOOM 3] ornant (livr.) adj. m., pl. ornanți; f. ornantă, pl. ornante
8. [DOOM 2] ornant (livr.) adj. m., pl. ornanți; f. ornantă, pl. ornante
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL