1. [MDA2] muricios, ~oasă a [At: DOSOFTEI, V. S. noiembrie 170v/24 / Pl: ~oși, ~oase / E: muri1 + -cios] (Îvr) Supus morții Si: muritor (1).
2. [Scriban] muricĭós, -oásă adj. (d. murit, ca pofticĭos, d. poftit). Dos. Muritor.
3. [DLR] MURICiOS, -OASĂ adj. (Învechit, rar) Supus morții; muritor (1). Trăind în trupul muricios nouâdzâci și nouă de ai, mearse la D[u]mn[e]dzău. DOSOFTEI, V. S. noiembrie 170/24. Pl.: muricioși, -oase. – Muri1 + suf. -cios.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL