1. [MDA2] mortificant, ~ă a [At: COSTINESCU / Pl: ~nți, ~e / E: mortifica] (Nob) Chinuitor.
2. [DOR] mortificant adj. m., pl. mortificanți; f. sg. mortificantă, pl. mortificante
3. [DLR] MORTIFICANT, -Ă adj. (Neobișnuit) Chinuitor. Cf. COSTINESCU. – Pl.: mortificanți, -te. – De la mortifica, după fr. mortifiant.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL