1. [MDA2] mărțiguș sn [At: MARIAN, S. R. II, 137 /V: ~țăguș / Pl: ~e / E: marț1] (Dob; Mol) 1 Mărțișor (2). 2 Amuletă.
2. [MDA2] mărțăguș sn vz mărțiguș
3. [DGS] mărțiguș s.n. (reg.) v. Mărțișor.
4. [DLR] MĂRȚIGUȘ s. n. (Prin Dobr. și Mold.) Mărțișor (I 2); amuletă. Cf. MARIAN, S. R. II, 137. La 1 martie se atîrnă la gîtul felelor cîte o monedă numită mărțiguș. id. ib. 139. – Pl.: mărțigușe. – Și: mărțăgúș s. n. CADE. – De la marț1.
5. [DLR] MĂRȚĂGUȘ s. n. v. mărțiguș.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL