1. [MDA2] mărgeniș sn [At: MURNU, O. 92 / Pl: ~e / E: cf margine] (Nob) Țărm.
2. [DAR] mărgeniș s.n. (reg.) mal, țărm.
3. [DLR] MĂRGENÍȘ s. n. (Neobișnuit) Mal, țărm. Să cat liman sau vro așezătură Pe mărgenișul mării, mă tem. MURNU, O. 92. - Pl. : ? – Cf. m a r g i n e.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL