1. [MDA2] lăstaviță sf [At: LIUBA-IANA, M. 19 / V: (reg) las~, ~tăv~, lis~ / Pl: ~țe, (reg) ~tăvițe / E: srb lastavica] (Ban) 1 Bucată dintr-o țesătură. 2 (Îf lastaviță) Glugă. 3 Orificiu la butucul roții, în care se introduce spița.
2. [MDA2] lastaviță sf vz lăstaviță
3. [MDA2] lastăviță sf vz lăstaviță
4. [MDA2] lăstăviță sf vz lăstaviță
5. [MDA2] listaviță sf vz lăstaviță
6. [DER] lăstăviță (-țe), s. f. – (Banat) Bucată de pînză sau de postav. Sl., cf. rus. lastovica „buzunar”; dar lipsește etimonul direct. Legătura cu sb. lastavica „rîndunică”, indicată de DAR, nu este certă.
7. [DAR] lăstăviță s.f. (reg.) bucată de pânză, de orice țesătură.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL