1. [DEX '09] INCHIZITOR, inchizitori, s. m. Judecător din tribunalul ecleziastic al Inchiziției. ♦ Fig. Anchetator aspru. – Din fr. inquisiteur.
2. [MDA2] inchizitor sm [At: BOGZA, P. M. 52 / V: (înv) incviz~ / Pl: ~i / E: fr inquisiteur] 1 Judecător din tribunalul ecleziastic al inchiziției (1). 2 (Fig) Anchetator aspru.
3. [CADE] * INCHIZITOR sm. 1 🔎 Membru al inchiziției, judecător făcînd parte din inchiziție ¶ 2 r⚖️ Cel ce face anchete, cercetări judecătoarești minuțioase [fr.].
4. [DEX '98] INCHIZITOR, inchizitori, s. m. Judecător din tribunalul ecleziastic al inchiziției. ♦ Fig. Anchetator aspru. – Din fr. inquisiteur.
5. [DLRLC] INCHIZITOR, inchizitori, s. m. Judecător din tribunalul ecleziastic al inchiziției. Are o figură de inchizitor tînăr, cu fața osoasă. CAMIL PETRESCU, U. N. 247. ♦ Fig. Anchetator aspru.
6. [DN] INCHIZITOR s.m. Judecător al inchiziției. ♦ (Fig.) Anchetator necruțător, aspru. [Cf. it. inquisitore, fr. inquisiteur, lat. inquisitor].
7. [MDN '00] INCHIZITOR s. m. 1. judecător al inchiziției. 2. (fig.) anchetator necruțător, aspru. (< fr. inquisiteur, lat. inquisitor)
8. [Șăineanu, ed. VI] inchizitor m. 1. membru al închizițiunii; 2. fig. cel ce face anchete minuțioase.
9. [Scriban] *inchizitór s. m. (lat. inquisítor, -óris). Membru al tribunaluluĭ inchizițiuniĭ: inchizitoriĭ eraŭ în general din ordinu sfîntuluĭ Dominic. Adj. (-tor, -toare). Care cercetează riguros și arbitrar.
10. [MDA2] incvizitor sm vz inchizitor
11. [DOOM 3] inchizitor s. m., pl. inchizitori
12. [DOOM 2] inchizitor s. m., pl. inchizitori
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL