1. [DEX '09] FRONDOR s. m. v. frondeur.
2. [MDA2] frondor sm [At: DA ms / P: fron-dör / V: ~deur / Pl: ~i / E: fr frondeur] 1 (Ist) Partizan al Frondei (1). 2 (Frm) Răzvrătit. 3 (Frm) Opozant.
3. [DEX '98] FRONDOR, frondori, s. m. (Franțuzism) Partizan al frondei. – Din fr. frondeur.[1]
4. [DN] FRONDOR s.m. 1. Răzvrătit; partizan al frondei. 2. (Franțuzism, fig.) Cel care critică, care contrazice; răzvrătit. [Pron. fron-dör. / < fr. frondeur].
5. [MDN '00] FRONDOR I. s. m. partizan al frondei (1, 2). II. adj., s. m. f. (fig.) (cel) care critică, contrazice; răzvrătit, rebel. (< fr. frondeur)
6. [DEX '09] FRONDEUR, frondeuri, s. m. Partizan al frondei. [Pr.: frondör. – Var.: frondor s. m.] – Din fr. frondeur.
7. [MDA2] frondeur sm vz frondor
8. [DOOM 3] frondeur (fr.) [pron. rom. frondör] (desp. fron-deur) s. m., pl. frondeuri [pron. frondöri]
9. [DOOM 2] frondeur (fr.) [pron. frondör] (fron-deur) s. m., pl. frondeuri
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL