1. [MDA2] defter snm [At: N. COSTIN, ap. ȘIO II2 118 / V: te~ / Pl: ~uri și ~i / E: tc defter] (Trî) Registru.
2. [DER] defter (-ruri), s. n. – Catastif, registru. Tc. defter (Ronzevalle 90), cf. ngr. τεφτέρι. Sec. XVII, înv. – Der. defterdar (var. tefterdar), s. m. (cămătar în Imperiul Turc), sec. XVIII, înv.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL