1. [DEX '09] CUMNĂȚEL, cumnăței, s. m. (Fam.) Diminutiv al lui cumnat. – Cumnat + suf. -el.
2. [MDA2] cumnățel sm [At: ALECSANDRI, T. 1098 / Pl: ~ei / E: cumnat + -el] 1-2 (Șhp) Cumnat (1) (drag).
3. [CADE] CUMNĂȚEL sm. dim. CUMNAT.
4. [DLRLC] CUMNĂȚEL, cumnăței, s. m. (Familiar) Diminutiv al lui cumnat. Fă colaci mari de doi saci, Pentru cumnăței burlaci. ALECSANDRI, P. P. 97. Alei! frate Badiule! Cumnățele Marcule! ALECSANDRI, P. P. 127.
5. [DLRM] CUMNĂȚEL, cumnăței, s. m. (Fam.) Diminutiv al lui cumnat.
6. [Scriban] cumnățél, -ícă s., pl. eĭ, ele. Dim. d. cumnat.
7. [DOOM 3] cumnățel (fam.) s. m., pl. cumnăței, art. cumnățeii
8. [DOOM 2] cumnățel (fam.) s. m., pl. cumnăței, art. cumnățeii
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL