1. [MDA2] bididel sm [At: ȘEZ. I, 183 / Pl: ~ei / E: bididiu + -el] 1-8 (Șhp) Bidiviu.
2. [DLRLC] BIDIDEL, bididei, adj. m. (în poezia populară, despre cai) Ager și frumos. V. bidiviu. Vine Ghiță tinerel, P-un cal murg și bididei. Cu șaua de argințel. ȘEZ. I 183.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL