1. [MDA2] artârdisi vt [At: (a. 1775) DOC., ap. ȘIO / V: atir~, artăr~, artirosi, arturisi, arturisi, artirosi, art~[1], ~tirisi, ~torisi / E: ngr αρτηρδιςω, bg атардисам] (Înv) A supralicita.
2. [CADE] ‡ARTÎRDISI... = ATÎRDISI...
3. [Scriban] artîrdisésc, V. atîrdisesc.
4. [Scriban] atîrdisésc, atirdisésc, artîrdisésc, artorosésc, arturisésc și artirisésc v. tr. (ngr. artirdizo și artirízo, aor. -irdisa, -irisa, d. turc. artyrmak, aor. artyrdy, a adăuga, d. artyk, maĭ mult; bg. atyrdisam, sîrb. arterisati). Vechĭ. Daŭ maĭ mult la mezat. Adjudic.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL