1. [MDA2] armănit sn [At: DAMÉ, T., 56 / V: h~, hăr~ / Pl: ~uri / E: arman + -it] (Reg) Treierat1 (la un arman1).
2. [Șăineanu, ed. VI] armănit n. treerat (la Constanța).
3. [DAR] armănit s.n. (reg., înv.) treierat (al cerealelor)
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL