1. [MDA2] amenințătură sf [At: CANTEMIR, HR. 300 / V: (îvr) amelețăt- / Pl: ~ri / E: amenința + -(ă)tură] (Îvr) Primejdie.
2. [CADE] AMENINȚĂTURĂ, AMERINȚĂTURĂ (pl. -turi) sf. (BUD.) = AMENINȚARE.
3. [Scriban] amenințătúră f., pl. ĭ. Rar. Amenințare.
4. [MDA2] amelețătură sf vz amenințătură
5. [Scriban] amelețătúră f., pl. ĭ (d. ameliț. V. ameninț). Vechĭ. Mențiune, pomenire.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL