1. [DEX '09] AUTODEMASCARE, autodemascări, s. f. Faptul de a se autodemasca. [Pr.: a-u-] – V. autodemasca.
2. [MDA2] autodemascare sf [At: SCÂNTEIA, 1949, nr. 1345 / P: a-u~ / Pl: ~cări / E: autodemasca] Demascare de către sine însuși Si: (rar) autodemascat1.
3. [DLRLC] AUTODEMASCARE, autodemascări, s. f. Acțiunea de a se demasca.
4. [DLRM] AUTODEMASCARE, autodemascări, s. f. Faptul de a se autodemasca.
5. [DN] AUTODEMASCARE s.f. Faptul de a se autodemasca. [< autodemasca].
6. [DEX '09] AUTODEMASCA, autodemasc, vb. I. Refl. A se demasca singur. [Pr.: a-u-] – Auto1- + demasca.
7. [MDA2] autodemasca vr [At: DA ms / P: a-u~ / Pzi: autodemasc / E: auto1- + demasca] A se demasca.
8. [DLRLC] AUTODEMASCA, autodemasc, vb. I. Refl. A se demasca singur.
9. [DLRM] AUTODEMASCA, autodemasc, vb. I. Refl. A se demasca singur. – Din auto1- + demasca.
10. [DN] AUTODEMASCA vb. I. refl. A se demasca singur. [P.i. autodemasc. / < auto1 + demasca].
11. [MDN '00] AUTODEMASCA vb. refl. a se demasca singur. (< auto1- + demasca)
12. [DOOM 3] autodemascare (desp. a-u-) s. f., g.-d. art. autodemascării; pl. autodemascări
13. [DOOM 2] autodemascare (a-u-) s. f., g.-d. art. autodemascării; pl. autodemascări
14. [DOOM 3] autodemasca (a se ~) (desp. a-u-) vb. refl., ind. prez. 1 sg. mă autodemasc, 2 sg. te autodemaști, 3 se autodemască; conj. prez. 1 sg. să mă autodemasc, 3 să se autodemaște; imper. 2 sg. afirm. autodemască-te; ger. autodemascându-mă
15. [DOOM 2] !autodemasca (a se ~) (a-u-) vb. refl., ind. prez. 2 sg. te autodemaști, 3 se autodemască; conj. prez. 3 să se autodemaște
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL