1. [MDA2] atestație sf [At: (a. 1737) IORGA, S. D. XII, 37 / V: ~iune / Pl: ~ii / E: lat attestatio] (Îvr) 1-5 Atestare (1-5). 6-10 Atestat1 (6-10).
2. [DN] ATESTAȚIE s.f. Atestare. [Cf. fr. attestation, it. attestazione].
3. [MDN '00] ATESTAȚIE s. f. atestare. (< fr. attestation)
4. [MDA2] atestațiune sf vz atestație
5. [CADE] *ATESTAȚIUNE, *ATESTAȚIE sf. 1 Faptul de a atesta ¶ 2 Dovadă, încredințare, mărturie înscris [fr. < lat.].
6. [Scriban] *atestațiúne f. (lat. attestátio, -ónis). Acțiunea de a atesta. Dovadă, adeverință. – Și -áție.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL