1. [MDA2] aschitac sm [At: DOSOFTEI, ap. HEM / V: (înv) ~aciu / Pl: ~aci / E: ngr άσϰητιϰός] (Îvr) Pustnic.
2. [Scriban] aschitác, V. ascet.
3. [MDA2] aschitaciu sm vz aschitac
4. [Scriban] *ascét m. (vgr. asketés, exercitat: fr. ascète). Sihastru, pustnic. Fig. Om retras și cumpătat. – La Dos. aschitàc, (d. ngr. askitikós, ascetic, saŭ d. ngr. askítis cu sufixu -ac. V. schit).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL