1. [MDA2] otcoș[1] s [At: PAMFILE, A. R. 121 / V: osc~, otcos, otcus / Pl: nct / E: srb otkos] (Reg) 1 Brazdă de iarbă cosită Si: (pop) polog. 2 (Pex) Loc gol care rămâne între brazdele de iarbă. 3 Mănunchi de spice secerate.
2. [CADE] OTCOȘ sbst. Olten. Băn. 🚜 Polog, iarbă cosită și lăsată să se usuce pentru fîn: Mi-arde inimioara’n coș Ca fînu vara’n ~ (TUȚ.) [srb. o t k o s].
3. [DLRLC] OTCOȘ s. n. (Regional) Rînd, brazdă de nutreț cosită și lăsată să se usuce. Mi-arde inimioara-n coș, Ca fînul vara-n otcoș. PAMFILE, A. R. 154.
4. [DLRM] OTCOȘ s. n. (Reg.) Brazdă, rînd de nutreț cosit și lăsat să se usuce. – Sb. otkos.
5. [MDA2] oscoș s vz otcoș
6. [MDA2] otcos[1] s vz otcoș
7. [MDA2] otcus s vz otcoș
8. [DER] otcoș s. n. – (Banat, Olt.) Brazdă de fîn cosit, polog. Sb. otkos (Candrea), cf. bg. otkos (Conev 69).
9. [DAR] otcos s.n. (reg.) brazdă de iarbă tăiată, polog; mănunchi de spice secerate.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL