1. [MDA2] obicină sf [At: VARLAAM, C. 67 / V: obâci~ / P: o-bi~ / Pl: ~ne / E: bg обично] 1-3 Obicei (1, 3-4). 4 Lege. 5-6 Obicei (6-7). 7 Tabiet. 8 (Înv) Impozit.
2. [Scriban] obícĭnă f., pl. e (vsl. obyčinŭ, obișnuit). L. V. Obiceĭ.
3. [MDA2] obâcină sf vz obicină
4. [D.Religios] obicină, obicine s. f. (Înv.) Obicei. ♦ Practică religioasă, ritual. – Din bg. obicino.
5. [DAR] obicină, obicini, s.f. (înv.) 1. obicei. 2. practică religioasă, ritual.
6. [DLR - tomul X] OBICINĂ s. f. v. obicină.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL