1. [MDA2] muftagiu sm [At: POLIZU / V: ~angiu, ~togiu / Pl: ~ii / E: tc müfteci] 1 (Înv) Cămătar. 2 (Pex) Om zgârcit și meschin.
2. [MDA2] muftangiu sm vz muftagiu
3. [MDA2] muftogiu sm vz muftagiu
4. [DAR] muftagiu, muftagii, s.m. (înv.) cămătar.
5. [DLR] MUFTAGÍU s. m. (Învechit) Cămătar; p. e x t. om zgîrcit, avar sau, f i g., meschin (4). Cf. POLIZU, CIHAC, II, 597, BARCIANU. – Pl.: muftagii. – Și: muftangiu (BARCIANU, GHEȚIE, R. M. 270), muftogiu (DDRF) s. m. – Din tc. müfteci. Cf. scr. m u f t a ğ i j a „chilipirgiu; parazit”.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL