1. [DEX '09] MĂMIȚICĂ s. f. (Fam.) Diminutiv al lui mămiță. [Var.: mamițică s. f.] – Mămiță + suf. -ică.
2. [MDA2] mămițică sf [At: CARAGIALE, O. II, 97 / V: mami~ / E: mamiță + -ică] 1-2 (Fam; șhp) Mămică (1-2).
3. [DEX '98] MĂMIȚICĂ s. f. Diminutiv al lui mămiță. [Var.: mamițică s. f.] – Mămiță + suf. -ică.
4. [DLRLC] MĂMIȚICĂ s. f. (Familiar) Mămică. Dacă ți s-o apleca, îți pregătește mămițica un ceai de izmă. PAS, L. I 46. – Variantă: mamițică (CARAGIALE, O. II 268) s. f.
5. [DEX '09] MAMIȚICĂ s. f. v. mămițică.
6. [MDA2] mamețică sf vz mămițică
7. [DOOM 3] mămițică (fam., reg.) s. f., g.-d. art. mămițicăi/mămițichii
8. [DOOM 2] mămițică (fam.) s. f., g.-d. art. mămițicăi/mămițichii
9. [DLR] MĂMIȚÍCĂ s. f. (Familiar) Diminutiv al lui m ă m i ț ă (1). Să îi dea mamițica lăptic băiatului? CARAGIALE, O. II, 97. Dacă ți s-o apleca, îți pregătește mămițica un ceai de izmă. PAS, L. I, 46. - Și: mamițícă s. f. – Mămiță + suf. -ică.
10. [DLR] MAMIȚICĂ s. f. v. mămițică.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL