1. [MDA2] cuiungiu sm [At: ȘIO, II, 43 / Pl: ~ii / E: tc kujumğ] (Tcî; rar) 1 Aurar. 2 (îc) ~-bașa Căpetenie a aurarilor.
2. [DER] cuiungiu (cuiungii), s. m. – Aurar, bijutier. Tc. kuyunci (Șeineanu, III, 43). Sec. XVIII, înv.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL