Definiție și ce înseamnă credent

1. [DEX '09] CREDENȚ, credențuri, s. n. (Reg.) Bufet. – Din germ. Kredenz.

2. [MDA2] credenț sn [At: BARCIANU / V: ~ă / Pl: ~e / E: ger Kredenz(tish)] (Îrg) Bufet.

3. [MDA2] credență2 sf vz credenț

4. [MDA2] credineț sn vz credență2

5. [MDA2] credinț sn vz credență2

6. [DRAM 2021] credénț, s.n. v. chedrenț („dulăpior”).

7. [DRAM 2015] credenț, s.n. – v. chedrenț („dulăpior”).

8. [DRAM] credenț, s.n. – v. chedrenț.

Sursă: DEX online sub licență GNU GPL

Alte articole interesante...

1. [MDA2] credențar sm [At: LB / V: ~iu, ~dințar, ~dințariu / Pl: ~i / […]
1. [MDA2] credențional sn [At: DA / Pl: ~e / E: nct] (Înv) 1 Document […]
1. [MDA2] credeu sms [At: DA / E: cred + deu(m)] (Înv) Crez. 2. [D.Religios] […]
1. [DEX '09] CREDIBILITATE s. f. Însușire a unui lucru de a putea fi crezut. […]
1. [DOOM 3] +credibiliza (a ~) vb., ind. prez. 1 sg. credibilizez, 3 credibilizează; conj. […]
1. [DEX '09] CREDINCER, credinceri, s. m. (Înv.) Om de încredere (la Curtea domnească); slujbaș […]
1. [MDA2] credincioșie sf [At: ȘINCAI, HR. I, 375/6 / Pl: ~ii / E: credincios […]
1. [MDA2] credințare sf [At: CABA, SĂL. 87 / Pl: ~țări / E: credința] (Îrg) […]
Copyright 2026 © Explicativ.ro