1. [MDA2] băltină sf [At: (1672 – 1699) ap. HEM 3075 / Pl: ~ne / E: vsl блатина] (Înv) Loc mlăștinos și mocirlos lângă un râu.
2. [CADE] †BĂLTINĂ (pl. -ni) sf. Olten. 🌐 Loc băltos, smîrc, mlaștină (HASD.) (CIAUȘ.) [vsl. blatina + baltă].
3. [DLRM] BĂLTINĂ, băltine, s. f. (Rar) Băltiș. – Slav (v. sl. baltina).
4. [DOOM 3] băltină (înv.) s. f., g.-d. art. băltinei; pl. băltine
5. [DOOM 2] băltină (înv.) s. f., g.-d. art. băltinei; pl. băltine
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL