Definiție și ce înseamnă volitiv

1. [DEX '09] VOLITIV, -Ă, volitivi, -e, adj. Volițional. – Din fr. volitif.

2. [MDA2] volitiv, ~ă a [At: CONTA, O. F. 43 / Pl: ~i, ~e / E: fr volitif] 1-2 Volițional (1-2).

3. [DEXI] volitiv, -ă adj. Volițional. Fenomenul volitiv e o depășire a plăcerii (RALEA). • pl. -i, -e. /<fr. volitif.

4. [DLRLC] VOLITIV, -Ă, volitivi, -e, adj. Volițional.

5. [DN] VOLITIV, -Ă adj. Volițional. [< fr. volitif].

6. [MDN '00] VOLITIV, -Ă adj. volițional. (< fr. volitif)

7. [DOOM 3] volitiv adj. m., pl. volitivi; f. volitivă, pl. volitive

8. [DOOM 2] volitiv adj. m., pl. volitivi; f. volitivă, pl. volitive

Sursă: DEX online sub licență GNU GPL

Alte articole interesante...

1. [DEX '09] VOTRIE, votrii, s. f. (Reg.) îndeletnicire de votru (2), faptă a votrului. […]
1. [DEX '09] VĂIUGĂ, văiugi, s. f. (Reg.) Vale mică, îngustă și puțin adâncă. [Pr.: […]
1. [MDA2] votrire sf [At: CIHAC, I, 321 / Pl: ~ri / E: votri] 1 […]
1. [DEX '09] VOIOȘIE, voioșii, s. f. Voie bună, veselie, bună dispoziție. – Voios + […]
1. [DEX '09] VOTRI, votresc, vb. IV. Tranz. (Reg.) A peți. – Din votru. 2. […]
1. [DEX '09] VOIEVOD, voievozi, s. m. 1. (În Evul Mediu) Titlu purtat de domnii […]
1. [DEX '09] VOTRU, votri, s. m. 1. (Reg.) Persoană care mijlocește o căsătorie. 2. […]
1. [DEX '09] VOIEVODAL, -Ă, voievodali, -e, adj. Care aparține voievozilor, privitor la voievozi, din […]
Copyright 2026 © Explicativ.ro