1. [DEX '09] VÂNTUȘOR s. n. (Rar) Vântuleț. – Vânt + suf. -ușor.
2. [MDA2] vântușor sn [At: ALECSANDRI, O. IV, 31 / Pl: ~oare / E: vânt + -ușor] 1-2 (Rar; șhp) Vânticel (1-2).
3. [DEX '98] VÂNTUȘOR, vântușoare, s. n. (Rar) Vântuleț. – Vânt + suf. -ușor.
4. [DEXI] vîntușor s.n. Vîntuleț. • pl. -oare. /vînt + -ușor.
5. [DLRLC] VÎNTUȘOR s. n. Vîntuleț. Florile dezmierdate de un vîntușor lin răspîndeau aer feliuri de miroase. ALECSANDRI, la CADE.
6. [DOOM 3] vântușor (rar) s. n.
7. [DOOM 2] vântușor (rar) s. n.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL