1. [MDA2] țurțuruș s [At: DENSUSIANU, Ț. H. 338 / V: țunț~ sm, țuț~ s, țorțor~ sm / Pl: (1) ~i / E: țurțur1 + -uș] (Reg) 1 sm Țurțur1 (1). 2 s (Îf țuțuruș) Izvor.
2. [MDA2] țorțoruș sm vz țurțuruș
3. [MDA2] țunțuruș sm vz țurțuruș
4. [MDA2] țuțuruș2 s vz țurțuruș
5. [DAR] țurțuruș, țurțuruși, s.m. (reg.) izvor.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL