1. [DEX '09] TONIFIANT, -Ă, tonifianți, -te, adj., s. n. Tonic (3). [Pr,: -fi-ant] – Din fr. tonifiant.
2. [MDA2] tonifiant, ~ă sn, a [At: DN2 / P: ~fi-ant / Pl: ~nți, ~e / E: fr tonifiant] 1-2 Tonic (1-2).
3. [DEX '98] TONIFIANT, -Ă, tonifianți, -te, adj., s. n. Tonic (3). [Pr.: -fi-ant] – Din fr. tonifiant.
4. [DN] TONIFIANT, -Ă adj. Care tonifică; tonic (2) [în DN]. [< fr. tonifiant].
5. [MDN '00] TONIFIANT, -Ă adj. (și fig.) care tonifică; tonic (II). (< fr. tonifiant)
6. [DOOM 3] tonifiant (desp. -fi-ant) adj. m., pl. tonifianți; f. tonifiantă, pl. tonifiante
7. [DOOM 2] tonifiant (-fi-ant) adj. m., pl. tonifianți; f. tonifiantă, pl. tonifiante
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL