1. [DEX '09] ȚISTUIALĂ, țistuieli, s. f. (Rar) Acțiunea de a țistui și rezultatul ei; sunet produs prin repetarea inteijecției „țist”; țistuitură. [Pr.: -tu-ia-] – Țistui + suf. -eală.
2. [MDA2] țistuială sf [At: VLAHUȚĂ, O. A. II, 221 / Pl: ~ieli / E: țistui + -eală] (Rar) Țistuitură.
3. [DEX '98] ȚISTUIALĂ, țistuieli, s. f. Acțiunea de a țistui și rezultatul ei; sunet produs prin repetarea interjecției „țist”; țistuitură. [Pr.: -tu-ia-] – Țistui + suf. -eală.
4. [DLRLC] ȚISTUIALĂ, țistuieli, s. f. Acțiunea de a țistui; zgomot produs prin repetarea interjecției «țist». S-aud țistuieli prin bănci, unii chicotesc de rîs. VLAHUȚĂ, O. AL. I 221.
5. [DOOM 3] țistuială (rar) s. f., g.-d. art. țistuielii; pl. țistuieli
6. [DOOM 2] țistuială (rar) s. f., g.-d. art. țistuielii; pl. țistuieli
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL