1. [MDA2] țimărman sm [At: N. STOICA, C. B. 277 / V: ~mer~, țămăr~, ~mâr~, ~mor~, ~mon, ~mormon, ~mun, ~mur~, țirmuman, țirmoman, țirmor~, sămăr~[1] / Pl: ~i / E: ger Zimmermann] 1 (Reg) Dulgher. 2 (Reg; îf țirmoman) Persoană care îngrijește un drum.
2. [MDA2] țămărman sm vz țimărman
3. [MDA2] țimărmon sm vz țimărman
4. [MDA2] țimărmun sm vz țimărman
5. [MDA2] țimârman sm vz țimărman
6. [MDA2] țimerman sm vz țimărman
7. [MDA2] țimorman sm vz țimărman
8. [MDA2] țimormon sm vz țimărman
9. [MDA2] țimurman sm vz țimărman
10. [MDA2] țirmoman sm vz țimărman
11. [MDA2] țirmorman sm vz țimărman
12. [MDA2] țirmuman sm vz țimărman
13. [DAR] țimărman, țimărmani, s.m. (înv.) 1. dulgher. 2. picher.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL