1. [MDA2] țigănete sm [At: SADOVEANU, O. XVII, 188 / Pl: ? / E: țigan + -ete] (Rar) 1-2 Țigănuș (1-2).
2. [DLRLC] ȚIGĂNETE s. m. (Rar) Țigănuș. Acesta era un țigănete firav și ofticos. SADOVEANU, M. C. 25.
3. [DLRM] ȚIGĂNETE s. m. (Rar) Țigănuș (1). – Din țigan + suf. -ete.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL