1. [DEX '09] TEZAURAR, tezaurari, s. m. (Înv.) Custodele unui tezaur; funcționar care primea și distribuia banii statului; casier, vistiernic. [Pr.: -za-u-] – Tezaur + suf. -ar.
2. [MDA2] tezaurar sm [At: (a. 1703) IORGA, S. D. XII, 11 / P: ~za~u~ / V: (înv) ~iu (S și: tesa~), (îvr) tejaurareș / S și: (înv) tesa~ / Pl: ~i / E: lat med thesaurarius] (Înv) 1-2 Trezorier (1-2).
3. [DLRLC] TEZAURAR, tezaurari, s. m. (Învechit) Custodele unui tezaur; funcționar care primește și distribuie banii statului; vistiernic.
4. [Șăineanu, ed. VI] tezaurar m. cel ce primește și distribue banii (mai ales la militari).
5. [Scriban] *tezaurár m. (lat. thesaurarius). Cămăraș, funcționar care primește și distribue baniĭ statuluĭ. – Și trezorier (fr. trésorier).
6. [MDA2] tejaurareș sm vz tezaurar
7. [MDA2] tezaurariu sm vz tezaurar
8. [DOOM 3] tezaurar (înv.) (desp. -za-u-) s. m., pl. tezaurari
9. [DOOM 2] tezaurar (înv.) (-za-u-) s. m., pl. tezaurari
10. [DRAM 2021] tezaurár, tezaurari, (tesaurar), s.m. (înv.) Custodele unui tezaur: „Regele Matei Corvinul, la intervențiunea tesaurariului Emeric din Zapolia…” (Mihaly, 1900: 610; dipl. 252). – Din tezaur + suf. -ar (DEX).
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL