1. [MDA2] teclifat sn [At: TDRG / Pl: ~uri / E: tc teklifat] (Tcî) Pretenție.
2. [Scriban] teclifát n., pl. urĭ (ar. teklifat, pl. d. teklif. V. teclif). L. V. Sarcină impusă.
3. [DAR] teclifat, teclifaturi, s.n. (înv.) cerere, petiție.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL