1. [MDA2] târfăi [At: UDRESCU, GL. / Pzi: ~esc / E: târfă1 + -ăi] (Mun) 1 vr A avea purtări imorale Si: a se prostitua, (pop) a se destrăbăla. 2 vr A se linguși. 3 vt A mustra pe cineva Si: a certa.
2. [DAR] târfăi, târfăiesc, vb. IV (reg.) a se destrăbăla; a ocărî, a mustra.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL