1. [MDA2] taclagiu sm, a [At: ALAS 18 IV, 1926, 4/2 / Pl: -ii / E: tacla + -agiu] 1-2 (Persoană) care stă mult la taclale (1) Si: palavragiu.
2. [Scriban] taclagíŭ m. (d. tacla). Est. Fam. Care stă mult la taĭfas. – Fem. -gĭoaĭcă.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL