1. [MDA2] stroncăni [At: DRLU / V: (îvr) șt~, ștronfă~ / Pzi: ~nesc / E: s- + troncăni] 1 vt (C. i. struguri) A zdrobi. 2 vi A trăncăni1.
2. [DAR] stroncăni, stroncănesc, vb. IV (reg.) 1. (despre struguri) a zdrobi, a stroși. 2. (fig.) a trăncăni.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL