1. [MDA2] singlitic sm [At: DOSOFTEI, V. S. octombrie 70v/25 / V: ~tit, ~ă sf / Pl: ~ici / E: ngr συγκλητικός] (Înv) 1 Senator. 2 (Pex) Nobil.
2. [Scriban] singlitíc m. (ngr. synglitikós, vgr. sygkletikós. Cp. cu eretic). Sec. 18-19. Senator.
3. [MDA2] singlitică sf vz singlitic
4. [MDA2] singlitit sm vz singlitic
5. [DLRLV] SINGLITIC s.m. (Mold., ȚR) Senator. A: Și era Hrisant fiu al boiarii, singlitic de Rîm. DOSOFTEI, VS. B: Am fost fecior unui singlitic. MINEIUL (1776). Variante: singlitit (DOSOFTEI, VS). Etimologie: ngr. sincliticós. Vezi și singlit.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL