1. [MDA2] sihliș sn [At: F (1891), 73 / V: țigl~[1], țih~ / Pl: ~uri / E: sihlă + -iș] (Reg) Sihlă (1).
2. [Scriban] sihlíș n., pl. urĭ. Loc acoperit de sihlă. – Și ți-, mold. sî- și țî-. V. tihlăriș.
3. [MDA2] țâhliș[1] sn vz sihliș
4. [MDA2] țihliș sn vz sihliș
5. [Scriban] țíhlă, țihlíș, V. sihl-.
6. [Scriban] țîhlă, țîhliș, V. sihl-.
7. [DAR] sihliș, sihlișuri, s.n. (reg.) loc acoperit de o pădure deasă, de sihlă.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL