1. [MDA2] sfărâmuș sm [At: CANTEMIR, I. I. I, 164 / V: ~rmuș / Pl: ~uri / E: sfărâma + -uș] (Îvr) 1-2 Sfărâmătură (1-2).
2. [MDA2] sfărmuș sn vz sfărâmuș
3. [DAR] sfărâmuș, sfărâmușuri, s.n. (înv.) sfărâmătură, sfărâmă.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL