1. [MDA2] sfădalnic, ~ă smf, a [At: DDRF / V: ~del~ / Pl: ~ici, ~ice / E: sfădi + -alnic] (Îrg) 1-2 Certăreț (1-2)
2. [Scriban] sfădálnic, sfădăĭós și sfădăúș, -ă adj. (d. sfadă). Est. Ĭubitor de sfadă. – Vechĭ și sfădácĭ și sfádnic. V. bătăuș.
3. [MDA2] sfădelnic, ~ă a vz sfădalnic
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL