1. [MDA2] sătuț sn [At: BUCAVNA, 62 / Pl: ~e / E: sat + -uț] 1-2 (Trs; Mar; șhp) Sătuleț (1-2).
2. [DLRLC] SĂTUȚ, sătuțe, s. n. Sătuleț. Tot așa tînjesc și eu, Fără de sătuțul meu. JARNÍK-BÎRSEANU, D. 202.
3. [DLRM] SĂTUȚ, sătuțe, s. n. Sătuleț. – Din sat + suf. -uț.
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL