1. [MDA2] rusumat sn [At: (a. 1802) TES. II, 311 / Pl: ~uri / E: tc rüsunat] (Înv) Impozit ce constituia venitul domniei.
2. [Scriban] rusumát n., pl. urĭ (turc. ar. rusumat, pl. d. resm. V. rezm). Vechĭ. Bir indirect (ca goștina, vădrăritu, destina) care constituĭa venitu domniiĭ și care a fost desființat odată cu Regulamentu organic (1857). – Și rușmet.
3. [MDA2] răsumat sn vz rusumat
4. [MDA2] rusmăt sm vz rusumat
5. [MDA2] rusomat sn vz rusumat
6. [DER] RUSUMAT, rusumaturi, s. n. (Înv., sec. XIX) Impozit indirect. (din tc. rusumat)
Sursă: DEX online sub licență GNU GPL